Το παιχνίδι είναι παιδί της δημιουργικότητας και της καινοτομίας. Ανήκει σε μια σφαίρα εντελώς διαφορετική από τον «πραγματικό κόσμο», εκεί όπου η φαντασία ανθίζει.
Το παιχνίδι νοηματοδοτεί τη δράση αλλά και εγγίζει τη βαθύτερη φύση μας: Τα ζώα ενστικτωδώς παίζουν, τα παιδιά παίζουν για να μαθαίνουν και οι ενήλικες μαθαίνουν να παίζουν. Ξέρουμε πως παίζοντας ένα παιχνίδι δημιουργούμε μέσα σε έναν νέο κόσμο κανόνων. Ενδυόμαστε άλλους ρόλους, αγωνιζόμαστε ενάντια στο ρολόι. Στον κόσμο του παιχνιδιού έχουμε ένα κίνητρο να προκαλέσουμε τον εαυτό μας, να ανταγωνιστούμε ο ένας τον άλλον, να δείξουμε τις ικανότητές μας. Το παιχνίδι δεν είναι μόνο απαραίτητο για τη ζωή, αλλά και για την καλλιτεχνική δημιουργία: είναι μια προσομοίωση της μεθόδου του δημιουργού, του καλλιτέχνη και του εξερευνητή. Είναι το εργαλείο του επιστήμονα και του εσωτερικού παιδιού.

Επιμέλεια έκθεσης: Κατερίνα Παναγιωτάκη